Ju¿ cienie wpe³zaj¹ od drzewa w po³udnie. Powietrze nad ziemi¹ faluje i drga. Znów zegar zapomnia³ wydzwoniæ dwunast¹. Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.
Czas utkn¹³ w pó³ drogi jak cz³owiek zmêczony, W ga³êziach z westchnieniem zatrzyma³ siê wiatr. Tak samo jak wtedy, tak samo jak wtedy ... Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.
[-murmurando-]
Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.
Iskrami rumianku dopala siê trawa, A we mnie wspomnienie nie gaœnie, lecz trwa. I wracam, unosz¹c Twój obraz w pamiêci. Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.