Als ik als tweeling was geboren waarvan broertje dood
Had ik misschien begrepen wat ik mis
Maar nooit heeft vader mij op schoot getrokken
Nooit heeft vader mij gezegd
"Ik vertel je nu van Broertje Dood..."
De zolder van de oma van mijn schoolkameraadje, in schemering gehuld
De bedstee een koets voor twee kleine prinsen
Dicht tegenaan, bij het schijnsel van een straatlantaarn
"Slaap niet in, dan word je ook niet wakker
Slaap niet in, want dan word je Broertje Dood"
Coupes zijn vol, het gangpad leeg, een minuut voor Haarlem
De soldatentas schuift zijn voet vooruit
Khaki-groene benen, koppelriem en kinderhoofd
"Stap niet uit, maar toon eerst je gebreken
Stap niet uit, want dan word je Broertje Dood"
Als ik als tweeling was geboren, had ik begrepen wat ik mis