Het stond in een smal en wat rommelig straatje M'n huis, waarin zelden een zonnestraal kwam Maar in mijn herinnering is het een plaatje Dat mij steeds doet denken aan Oud Rotterdam 'k Ben trots op het nieuwe, maar ik mis nog de sfeer Waarvan ik zo hield, in mijn stad van weleer
refr.: Dat ouwe huis in de binnenstad Dat mij zoveel moois heeft gegeven Kan ik niet vergeten, al is door geweld Geen steen op de andere gebleven Het was niet modern en beslist niet apart Maar voor mij had het altijd een plaats in mijn hart Dat huis getuigde van vreugd en leed Dat ik nooit in mijn leven vergeet
Het kon er zo warm en gezellig zijn binnen 'k Zie moeder nog bij het ouderwetse fornuis De was hing te drogen en poes zat te spinnen Het was er niet deftig maar hier was ik thuis En hoorde ik buiten de Laurensklok slaan Dan dacht ik: Nee, hier wil ik nooit meer vandaan