In de jaren zestig
Hoorde ik een stem
Hij kwam niet uit de hemel
Hij kwam niet uit de hel
Zoveel mooie woorden
En ik wist niet wie het was
Die stem kwam uit een doosje
Op de kast

Mijn moeder zei: "Dat is de radio"
Ik dacht: "Het is een wonder"
En ik kan mijn hele leven
Niet meer zonder
Dat wonder

refr.:
Ik hou van de radio
Ik hou van de radio
Ik hou van de radio
Radio

Ik kijk de laatste tijd nooit meer tv
Al die stomme spelletjes
Wat moet je daar nou mee
Geef mij maar de illusie
Van een vrouw die ik niet ken
Ik hoor haar stem alleen voor mij
De rest denk ik erbij

refr.

's Morgens word ik wakker met een stem die mij omarmt
En 's avonds ga ik slapen met een stem die mij verwarmt
Ik zie het liefst de wereld met mijn ogen dicht
En de ideale liefde is een liefde die tot niets verplicht

Dus, ik hou van de radio
Ik hou van de radio
Ik hou van de radio
Radio