We zijn al sinds de kleuterschool vriendinnen van elkaar
Maar ik weet 't niet: de laatste tijd erger ik me aan haar
Ze doet zo raar de laatste tijd, net of ze me niet wil
En ruzie is 'r niet geweest, hoe komt ze dan zo kil

Terwijl ik toch de oudste ben, zegt zij wat we gaan doen
Ze speelt de baas, zij weet het goed, ik erger me soms groen
Ze doet alsof d'r neus bloedt, maar ik wil d'r nog niet kwijt
Ze maakt me veel te bazig met d'r onverschilligheid

Nu lig ik wakker in de nacht en achter 't gordijn
Daar is dat angstige heelal, waar maan en sterren zijn
Ik zie de takken voor m'n raam, in de lantarenschijn
Bah, ik lig klaar wakker in de nacht en ik moet eenzaam zijn

Ik vraag me in m'n eentje af: hoe kan dat toch bestaan
Dat vriendschap, echte vriendschap dus, zomaar voorbij kan gaan
Nu ja, morgen zal ik 't d'r vragen
Morgen zal ik 't d'r uitleggen